Login
BelgiŽ (Vlaanderen)

BLOG: Het Collectief Geheugen

27 juli

 

1967: The Move – I Can Hear The Grass Grow (n°34 in the summer of love)

In 1965 richten zanger/gitarist Roy Wood, drummer Bev Bevan en bassist Ace Kefford de band The Move op. Carl Wayne werd zanger van de band. In het begin spelen ze vooral covers van Amerikaanse West Coast-groepen.

‘Night Of Fear’, het eerste door Roy Wood zelfgeschreven nummer, wordt in januari 1967 meteen een Britse n°2-hit. De opvolger ‘I Can Hear The Grass Grow’ doet het met een n°5-notering al bijna even goed. In de psychedelische popsong beschrijven ze het effect van het gebruik van hallucinogenen. Het is in de zomer van 1967 ook de eerste hit van de band in Vlaanderen (n°14) en Nederland (n°22). The Move is een van de weinige Britse bands die in de 60s, tijdens de British Invasion, nooit in de VS doorbraken.

Het was de bedoeling om kort daarna het debuutalbum uit te brengen, maar de mastertapes werden uit de auto van hun agent gestolen. Ze werden teruggevonden, maar waren onherstelbaar beschadigd. Hierdoor moest alles opnieuw opgenomen worden, waardoor de release een halfjaar uitgesteld moest worden. Uiteindelijk lag de plaat in maart 1968 in de winkel.

The Move staat met de opvolger van ‘I Can Hear The Grass Grow’ nog wat hoger in dit lijstje.

 


 

1981: Juan Pardo – No Me Hables

Een van de traditionele zomerhits van de jaren 80 stond in augustus 1981 hoog in de Europese hitlijsten. ‘No Me Hables’ van Juan Pardo (°11 september 1942) was vooral in Vlaanderen (n°6), Nederland (n°5) en de Duitstalige landen een groot succes.

Alhoewel hij bij ons bestempeld wordt als onehitwonder, is hij medeverantwoordelijk voor een van de allergrootste zomerhits uit de geschiedenis. Juan Pardo was namelijk producer van ‘Borriquito’, de megahit van Peret in 1971. Daarvoor was hij vanaf zijn 20ste een Spaans rock-‘n-rollzanger.

 


 

1985: Paul Young – Every Time You Go Away

Nadat hij de vorige twee jaar de ene hit na de andere scoorde in Europa, verovert Paul Young (°17 januari 1956) de n°1 in de Billboard Hot 100 met ‘Every Time You Go Away’. Voordien werd enkel ‘Come Back And Stay’ een hit in de VS (n°22). Zijn Amerikaanse charttopper is na ‘I’m Gonna Tear Your Playhouse Down’ de tweede single uit ‘The Secret Of Association’, zijn tweede album.

‘Every Time You Go Away’ is wereldwijd de bestverkochte single van Paul Young. Naast de VS haalde de single ook de top van de Canadese chart en de top 5 in de UK, Ierland en Noorwegen. In Vlaanderen en Nederland bleef hij in de lente van 1985 in de top 20 steken.

Zoals vele nummers van Paul Young is ook ‘Every Time You Go Away’ een cover. Het origineel is van Hall & Oates en staat op het album ‘Voices’ uit 1980, maar werd nooit op single uitgebracht. De backing vocals op Paul Youngs versie werden verzorgd door The Temptations.

Paul Young wordt samen met o.a. Hall & Oates en Paul Carrack gezien als het boegbeeld van de blue-eyed soul of white soul.

 


 

1992: L7 – Pretend We’re Dead

Sinds de doorbraak van Nirvana in het begin van de 90s was de grungemuziek vooral een mannenaangelegenheid. Een van de uitzonderingen is de Californische all female band L7.

De groep werd al in 1985 opgericht door Donita Sparks en Suzi Gardner. Deze laatste had reeds samengewerkt met punkband Black Flag. De groepsnaam is een synoniem van de term square, wat zo veel wil zeggen als saai, allesbehalve hip. Met het derde album ‘Bricks Are Heavy’ braken de dames definitief door. De plaat werd geproducet door Butch Vig, die ook bij ‘Nevermind’ van Nirvana achter de knoppen zat. Rolling Stone zette ‘Bricks Are Heavy’ in haar lijst van meest essentiële platen van de 90s.

De single ‘Pretend We’re Dead’ kreeg veel airplay op MTV en deed het vooral goed in de UK en Vlaanderen. In beide gebieden goed voor de n°21. Het nummer duikt regelmatig op in films en games.

In 2001 ging L7 uit elkaar, maar de band kwam in 2014 weer bij elkaar in de meest succesvolle bezetting. Eind 2010 werd ‘Pretend We’re Dead’ opnieuw een radiohitje in Vlaanderen in een cover van het snugger genaamde Elle7. Dit was een zevenkoppige gelegenheidsgroep bestaande uit o.a. Lady Linn, Isolde Lasoen, Roos Van Acker en Siska Schoeters, n.a.v. de Studio Brusselle-dag waarop StuBru enkel muziek van vrouwelijke artiesten draaide.

 


 

Classic n°1 1990: Gary Moore – Still Got The Blues (For You)

In de tweede helft van de jaren 80 kende de bluesmuziek in de hitparade een opvallende revival. Robert Cray Band zette in 1987 de toon met de hit ‘Right Next Door’ en het album ‘Strong Persuader’. Artiesten als Jeff Healey en Stevie Ray Vaughan hadden al een trouwe schare fans, maar kenden plots ook commercieel succes. Zelfs ouwe rot John Lee Hooker, die zijn eerste opnames in 1948 (!) maakte, zag zich met ‘The Healer’ (een samenwerking met Carlos Santana) gekatapulteerd naar de hoogste regionen van de hitlijsten.

Een andere opvallende naam die opnieuw opdook was die van Gary Moore (°4 april 1952). De Noord-Ierse gitarist zat in de 60s in de band Skid Row. Hier leerde hij Phil Lynott kennen. Met hem zit hij vanaf 1974 in Thin Lizzy. Het was eerder een los-vaste samenwerking, want Moore stapte enkele keren op. In 1979 ging hij definitief solo, maar Phil Lynott zou als een rode draad door zijn carrière lopen. In 1985 scoorden ze zelfs samen een Britse top 5-hit met ‘Out In The Fields’.

In 1987 speelt Gary Moore de gitaarsolo op ‘Let It Be’ van Ferry Aid, het benefietinitiatief t.v.v. de slachtoffers van de ramp met de Herald Of Free Enterprise. Hij werkt ook samen met The Traveling Wilburys. In het voorjaar van 1990 brengt Moore een album vol bluesnummers uit. Op ‘Still Got The Blues’ krijgt hij de hulp van o.a. George Harrison, bluesgigant Albert Collins en Nicky Collins, jarenlang de vaste toetsenist bij The Rolling Stones.

De eerste single ‘Still Got The Blues (For You)’ wordt een gigantische hit in Vlaanderen, Nederland (n°2) en Scandinavië (top 5). In de UK (n°31) en de VS (n°97) is het merkwaardig genoeg geen groot succes. In 2008 wordt Gary Moore door de Duitse band Judge’s Gallery van plagiaat beschuldigd omdat de gitaarsolo te veel zou lijken op hun instrumentale ‘Nordrach’ uit 1974. De rechter gaf de band gelijk, waardoor Moore een onbekend bedrag moest afstaan.

Gary Moore nam hierna nog 10 albums op. In 2005 deed hij mee aan het One World Project, dat geld bijeenbracht voor de slachtoffers van de tsunami in Zuidoost-Azië.

In de ochtend van 2011 overleed Gary Moore, vader van vier kinderen, in zijn slaap aan een hartaanval. Na autopsie bleek dat hij vijf keer zoveel alcohol in zijn bloed had dan (in het verkeer) toegestaan is. Hij werd 58 jaar.

 

De top 5 van 27 juli 1990

 

1     3     Gary Moore - Still Got The Blues (For You)

2     1     Vaya Con Dios - What's A Woman?

3     2     Eros Ramazzotti - Se bastasse una canzone

4     7     Adamski - Killer

5     5     Erik Van Neygen & Sanne - Veel te mooi

 

27 juli in…

 

1974: Paul McCartney & Wings veroveren de n°1 in de Engelse albumlijst met ‘Band On The Run’, het 5de studioalbum van de ex-Beatle na de split van The Fab Four. Het zou in Groot-Brittannië de bestverkochte lp van het jaar worden. George Harrison leverde de directe inspiratie voor de zin “If we ever get out of here” uit de titelsong. Hij sprak die zin uit tijdens een vergadering over de toekomst van Apple en The Beatles. Het nummer ‘Band On The Run’ werd in juni 1974 de 3de Amerikaanse n°1-hit voor McCartney na de split van The Beatles.

            John Denver staat op n°1 in de Billboard Hot 100 met ‘Annie’s Song’, een ode aan zijn toenmalige vrouw Annie Martell. Hij schreef het in 10 minuten tijdens een skivakantie.

1976: Na een zoveelste ruzie vraagt Tina Turner, na 16 jaar huwelijk, de echtscheiding van haar man Ike aan.

           John Lennon krijgt na een vier jaar durende rechtsslag uiteindelijk zijn green card en mag in de VS blijven wonen.

1986: Queen is de eerste westerse act sinds Louis Armstrong in 1964 die een concert geeft in Boedapest. Er dagen 80.000 fans op. Da’s opmerkelijk vermits de tickets enkel in specifieke winkels te verkrijgen en niet voor iedereen beschikbaar waren. Van het optreden wordt de video Queen Live In Budapest uitgebracht.

1987: Van Michael Jackson verschijnt ‘I Just Can’t Stop Loving You’ op single. Het is het eerste nieuwe nummer in vijf jaar tijd. Nadat Whitney Houston en Barbra Streisand afhaakten, viel de keuze op het duet op Siedah Garrett, een protegee van producer Quincy Jones. Het zou de eerste van 5 opeenvolgende Amerikaanse n°1-hits uit het ‘Bad’-album worden.

1996: De Spice Girls staan op n°1 in de UK met ‘Wannabe’. De single blijft 7 weken aan de top staan en wordt de bestverkochte single ooit voor een girlband.

2003: Allround-artiest Bob Hope overlijdt op 100-jarige leeftijd.

 

Denis
27/07/2017
26 juli

 

1967: Vanilla Fudge – You Keep Me Hangin’ On (n°35 in the summer of love)

De Amerikaanse rockband Vanilla Fudge ontstond in 1967 uit The Pigeons en was een van de eerste bands die een brug sloegen tussen psychedelica en wat later heavy metal zou worden. Groepen als Deep Purple, Yes, Styx en Led Zeppelin noemden Vanilla Fudge als een van de grootste invloeden.

De bandleden kregen nog in 1967 een platencontract bij Atlantic Records op voorwaarde dat ze The Pigeons als groepsnaam lieten vallen. De nieuwe naam ontstond spontaan wanneer ze na een concert ene Dee Dee ontmoetten. Zij vertelde dat haar grootvader haar steevast aansprak met “vanilla fudge”.

Een van de bekendste leden van Vanilla Fudge was drummer Carmine Appice. Hij zou later de vaste slagwerker bij Rod Stewart worden. Hij was van grote invloed op een generatie drummers als Nicko McBrain (Iron Maiden), Joey Kramer (Aerosmith), Roger Taylor (Queen), Eric Carr (Kiss), Ian Paice (Deep Purple), John Bonham (Deep Purple) en Phil Collins. In 2013 en 2014 werd hij toegevoegd in respectievelijk de Classic Drummer Hall Of Fame en de Modern Drummer Hall Of Fame.

De grootste hit van Vanilla Fudge was ‘You Keep Me Hangin’ On’, een cover van The Supremes. De single werd eerst in de zomer van 1967 een Britse top 20-hit en kort daarna een succes in Nederland. Pas in 1968 werd het een nog grotere hit in de VS, n°6 in de Billboard Hot 100. In Wallonië stond Vanilla Fudge één week op n°50.

De band splitte drie keer, maar kwam evenveel keer weer bij elkaar. Sinds 1999 is Vanilla Fudge weer actief in bijna de voltallige originele bezetting, inclusief Carmine Appice. Enkel bassist Tim Bogert is er niet meer bij.

 


 

1983: Miquel Brown – So Many Men, So Little Time

Miquel Brown (°8 februari 1949) was aanvankelijk actrice. Ze speelde mee in o.a. de films Rollerball (1975) en Superman (1978), French Kiss (1995) en de tv-serie The Sweeney en acteerde ook in het theater.

In 1978 bracht ze al een album uit getiteld ‘Symphony Of Love’. Met ‘So Many Men, So Little Time’ scoort ze in de zomer van 1983 haar eerste en grootste hit, n°6 in Vlaanderen. Hierop ging ze in zee met producer Ian Levine, die ook met Evelyn Thomas, Bad Boys Blue en Edwin Starr samenwerkte.

In 1986 scoorde ze een tweede, kleinere hit met 'Close To Perfection'. Dat jaar verving ze ook de zwangere Helen Scott bij The Three Degrees.

Miquel Brown beviel op haar 14de(!) van een tweeling. Haar dochter Sinitta was eind jaren 80 vooral in Groot-Brittannië erg populair en was de eerste 'ontdekking' van Simon Cowell, het latere brein achter Pop Idol (Idool), X Factor en (...)’s Got Talent.

 


 

1986: Peter Gabriel – Sledgehammer

In 1975 trok Peter Gabriel (°13 februari 1950) de deur bij Genesis achter zich dicht. Met ‘Solsbury Hill’ scoorde hij in 1977 meteen een eerste grote Europese solohit. Datzelfde jaar verscheen ook zijn eerste soloalbum. Zijn eerste vier lp’s kregen geen titel mee. Ze werden gemakkelijkheidshalve genummerd van I tot IV of kregen een beschrijving van de platenhoes mee (‘Car’, ‘Scratch’, ‘Melt’ en ‘Security’).

De albums waren behoorlijk succesvol, maar vallen in het niets in vergelijking met de 5de plaat ‘So’.

Dankzij de lp maakte Peter de transformatie van cultartiest naar mainstreampopster.

‘Shock The Monkey’ uit 1982 was tot nog toe de enige Amerikaanse top 30-hit voor de voormalige frontman van Genesis. Met ‘Sledgehammer’, de eerste single uit ‘So’, bereikt hij op 26 juli 1986 de top van de Billboard Hot 100. Ironisch genoeg verdrijft hij ‘Invisible Touch’ van zijn vroegere werkgever Genesis van de n°1. In Europa werd het in veel landen een top 10-hit, o.a. n°9 in Vlaanderen.

De peperdure, innovatieve door kleianimatie gemaakte videoclip, die on high rotation te zien was op MTV, droeg in grote mate bij tot het succes. De clip won een recordaantal van 9 MTV Video Music Awards en 1 Brit Award. Het is de meest gespeelde videoclip ooit op MTV!

Ook muzikaal sloeg Peter Gabriel een andere weg in. Op ‘So’ bracht hij een mix van verschillende genres, gaande van wereldmuziek, new wave, ballads tot soul. O.a. Kate Bush, P.P. Arnold en Laurie Anderson leverden gastbijdrages. Het album werd genomineerd voor een Grammy Award, maar had de pech in hetzelfde jaar als ‘Graceland’ van Paul Simon te zitten.

 


 

Classic n°1 2012: Sam Sparro – Happiness (The Magician Remix)

De Australiër Sam Sparro (°8 november 1982 als Samuel Falson) komt uit een muzikaal nest. Zijn vader Chris (met Maltese roots) is een gospelartiest en componist voor o.a. Star Trek! Moeder Karyn speelt orgel en Sams broer speelt gitaar.

Op zijn 10de verhuisde Sam met zijn familie naar L.A. Daar kreeg vader Chris een platencontract voor een soulalbum. Ze zongen ook veel in de plaatselijke kerk. Een van de andere kerkgangers was Chaka Khan. Zij was danig onder de indruk wanneer ze de jonge Sam hoorde zingen. Die kreeg voor het eerst bekendheid als acteur in een commercial voor McDonald’s.

De jaren daarna pendelde Sam Sparro voortdurend tussen L.A., Sydney en Londen. Zijn eerste single, ‘Cottonmouth’ uit 2007, werd geen succes. Een jaar later lukte het wel met ‘Black And Gold’ (n°15 in Vlaanderen), dat de n°2 in de UK bereikte. Sparro schreef de theologisch getinte discopopsong in 2007 in L.A. als een van zijn eerste nummers. Hij kreeg er in 2009 een Grammy-nominatie voor. Het titelloze debuutalbum stond in de Britse top 5.

In juni 2012 verscheen het tweede album ‘Return To Paradise’. De eerste single ‘Happiness’ kreeg veel airplay, maar was aanvankelijk geen succes. Pas wanneer de Belgische dj/producer The Magician (Stephen Fasano) er een remix van maakte, was er geen houden meer aan. De single kwam binnen op n°17 en stormde een week later door naar n°2 om er drie weken geparkeerd te blijven. Uiteindelijk bereikte ‘Happiness’ op 2 juni voor het eerst de top. De reeks van 7 weken op n°1 werd één weekje onderbroken door ‘Euphoria’, het Eurovisieliedje van Loreen. Na de lokale verkiezingen van zondag 14 oktober 2012 keerde de single zelfs even terug naar de top 20, dankzij de breed in de media uitgesmeerde ‘zet die ploat af’-rel waarbij N-VA-voorzitter Bart De Wever kortaf gebood de muziek stop te zetten om zijn overwinningsspeech te kunnen beginnen! De Ultratop (zowel de Vlaamse als Waalse) was de enige hitlijst waar ‘Happiness’ een echte hit werd.

Sinds 2013 bracht Sam Sparro vooral mixtapes en ep’s uit. De single ‘Pharma Karma’ werd vorig jaar geen succes. De zanger levert wel een gastbijdrage op ‘Spirit Control’, het jongste top 5-album van de Vlaamse pianist Jef Neve.

 

De top 5 van 26 juli 2012

 

1     1     Sam Sparro - Happiness (The Magician Remix)

2     4     Rudimental feat. John Newman - Feel The Love

3     3     Flo Rida - Whistle

4     2     Gusttavo Lima - Balada

5     5     Of Monsters And Men - Little Talks

 

26 juli in…

 

1960: ‘Only The Lonely’, de eerste hit van Roy Orbison, bereikt de n°2 in de VS. The Big O had het in eerste instantie geschreven voor The Everly Brothers, maar ze sloegen het af. Ook Elvis Presley bedankte voor de eer, waarna Roy het dan maar zelf opnam.

1965: Bob Dylan wordt door een deel van het publiek uitgejoeld wanneer hij op het Newport Folk Festival voor het eerst drie nummers speelt onder begeleiding van een elektrische band.

1969: Crosby, Stills, Nash & Young staan in New York voor het eerst samen op het podium. Neil Young zou het trio in eerste instantie enkel bij concerten versterken, maar werd een vast lid.

1970: De Italiaanse zanger Al Bano en Romina Power, dochter van acteur Tyrone Power, treden in het huwelijk. Ze kennen veel succes op het Festival van San Remo en scoren hits met o.a. ‘Felicità’ en ‘Sharazan’. In 1999 strandt het huwelijk. Vijf jaar daarvoor verdween hun dochter Ylenia, een gebeurtenis die het droomkoppel uiteendreef.

1974: Van The Rolling Stones wordt ‘It’s Only Rock ‘n’ Roll’ op single uitgebracht.

1977: Led Zeppelin breekt zijn Amerikaanse tournee af wanneer in Engeland het 6-jarige zoontje van Robert Plant plots sterft aan een maagvirus.

1980: Rainbow, Judas Priest, Scorpions, Saxon, April Wine en Riot staan op het tweede Monsters Of Rock Festival in het Engelse Donnington Park.

1984: Purple Rain, met Prince in de hoofdrol, gaat in première.

1992: Mary Wells, een van de bekendste Motown-zangeressen, bezwijkt op 49-jarige leeftijd aan keelkanker. In de VS scoort ze 23 hits met de n°1 ‘My Guy’ als bekendste. Desondanks is ze op het einde van haar leven totaal berooid. Heel wat Motown-collega’s, Bruce Springsteen, Rod Stewart en Aretha Franklin brengen een donatie om de kosten te betalen.

2006: In Londen wordt de laatste aflevering van Top Of The Pops opgenomen. De postuum in ongenade gevallen Jimmy Savile, in 1964 de allereerste presentator, is ook de laatste gastheer.

2013: Singer-songwriter/gitarist J.J. Cale bezwijkt op 74-jarige leeftijd aan een hartaanval.

 

Denis
26/07/2017
meer laden
BelgiŽ (WalloniŽ) AustraliŽ Denemarken Duitsland Finland Frankrijk ItaliŽ Nederland Nieuw-Zeeland Noorwegen Oostenrijk Portugal Spanje Zweden Zwitserland
franŃaisenglish
LOGIN
PASWOORD
Paswoord vergeten?