Login
BelgiŽ (Vlaanderen)

BLOG: Het Collectief Geheugen

16 augustus

 

1990: E-Zee Possee – Everything Starts With An ‘E’ (the second summer of love)

De Britse raggamuffin-toaster Caron Geary (°15 oktober 1963) mat zich in 1989 het pseudoniem MC Kinky aan. Ze was op dat moment de eerste blanke reggae/dancehall-MC.

Caron groeide op in een buurt waar regelmatig reggaefuiven werden gegeven en werd zo sterk beïnvloed door het Jamaicaanse muziekgenre. Ook met de bijbehorende geestverruimende middelen maakte ze bijgevolg al vroeg kennis. Over deze ervaringen schreef ze (samen met Boy George onder het pseudoniem Angela Dust) het nummer ‘Everything Starts With An ‘E’’ en bracht het in de zomer van 1989 uit met het studiocollectief E-Zee Possee. De single blijft aanvankelijk onderaan de Britse charts hangen, maar wordt in de lente van 1990 heropgevist en wordt toch nog een top 15-hit in de UK. Het succes is niet evident, want de Britse popzenders weigeren de single te draaien vanwege de tekst, waarin nadrukkelijk over xtc gezongen wordt.

MC Kinky bracht in 1991 haar door Apollo 440 geproducete solodebuut ‘Get Over’ uit. Ze werkte nadien samen met o.a. Erasure (op ‘Take A Chance On Me’ uit de ABBA-esque-ep) en haar goede vriend Boy George, die haar muziek en teksten “de meest ondeugende reggae sinds de 70s” noemde. Caron schreef ook mee aan de Jesus Loves You-hit ‘Generations Of Love’ en is te horen op de Jam & Spoon-remix van Giorgio Moroders ‘The Chase’ en ‘Wind It Up’ van Gwen Stefani.

 


 

1977: Flash And The Pan – Hey St. Peter

De Australische muzikanten Harry Vanda (met Nederlandse roots) en George Young vormden in de 60s de kern van The Easybeats, die met ‘Friday On My Mind’ en ‘Hello How Are You’ grote hits scoorden. George was de broer van AC/DC's Angus en de vorig jaar overleden Malcolm Young, de groep waarvan hij later de manager werd. Vanda en Young produceten ook heel wat AC/DC-classics.

In 1976 richten ze met Flash And The Pan hun eigen band op. Ze zijn dan een van de eerste newwavegroepen. George neemt de meeste vocalen voor zijn rekening. Met het catchy ‘Hey St. Peter’ scoort Flash And The Pan in de zomer van 1977 een eerste grote hit. De single wordt een top 10-hit in Vlaanderen (n°6), Nederland (n°7) en Australië (n°5).

Als Vanda & Young schrijven en producen ze een jaar later ook de hits van John Paul Young (‘Love Is In The Air’ en ‘Standing In The Rain’), voor ex-Easybeats-collega Stevie Wright en de hardrockgroep Rose Tattoo. Ook als Flash And The Pan bleven ze singles en albums opnemen.

Pas in 1983 weten ze nog eens door te dringen tot de hitlijsten met het door Stevie Wright gezongen ‘Waiting For A Train’, uit het derde album ‘Headlines’, dat een Britse top 10-hit wordt. Op het vierde album ‘Early Morning Wake Up Call’ staan met het titelnummer (ondertussen een echte fuifklassieker) en ‘Midnight Man’ twee radiohits. Ook ‘Ayla’ krijgt in 1987 redelijk wat airplay.

Nadien concentreren Vanda & Young zich op het schrijven en producen voor anderen. George Young overleed op 22 oktober 2017 op 70-jarige leeftijd. De doodsoorzaak werd nooit vrijgegeven. Zijn jongere broer Malcolm stierf enkele weken later op 18 november aan de ziekte van Alzheimer.

 


 

1979: Golden Earring – Weekend Love

Golden Earring(s) werd in 1961 in Den Haag opgericht door de toen 13-jarige George Kooymans en zijn buurjongen Rinus Gerritsen. Ze vernoemden zich naar een nummer van de Britse band The Hunters. In 1965 wordt Jaap Eggermont, de latere producer en bedenker van Stars On 45, hun drummer.

Datzelfde jaar scoort de groep een eerste hit met ‘Please Go’, meteen goed voor de top 10 in Nederland. Het succes komt er mede onder impuls van Veronica-dj Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer). Voor de tweede single ‘That Day’ trekken de tieners naar Londen. Ze zijn daarmee de eerste Nederlandse band die een single in Engeland opneemt. The Golden Earrings blijven de hits aan elkaar rijgen en vanaf 1968 staat de groep aan de absolute top in Nederland.

Na een indrukwekkende reeks van 18 Nederlandse top 10-hits tussen 1966 en 1976, met drie n°1-hits (‘Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong’, ‘Back Home’ en ‘Radar Love’) en ‘Bombay’ in december 1976 als laatste top 10-hit brak voor Golden Earring een minder succesvolle periode aan. Geen enkele single werd nog een dikke hit. Enkel tussendoortje ‘Weekend Love’ werd in 1979 een top 5-hit in de Mega Chart, n°10 in de Ultratop.

In 1982 maken de Haagse oerrockers een comeback met ‘Twilight Zone’, dat in Nederland een n°1-hit wordt en ook opnieuw de Amerikaanse markt verovert. Daarna is de trein weer vertrokken met een paar dozijn hits, o.a. de volgende n°1 ‘When The Lady Smiles’.

Golden Earring, samen met The Bintangs de oudste band van Nederland, staat op zaterdag 3 november in het kader van hun Live In Concert XL Tour in de Lotto Arena. Zanger Barry Hay bereikt vandaag de kaap van 70 jaar. Bassist Rinus Gerritsen werd er vorige week 72.

 


 

1986: Madonna – Papa Don’t Preach

Van Madonna, die er vandaag 60 wordt, werd in juni 1986 het derde album ‘True Blue’ uitgebracht. Ze droeg de lp op aan haar toenmalige echtgenoot Sean Penn. Zijn invloed drong ook door in de songs. Muzikaal sloeg Madonna ook een andere weg in. In de arrangementen werden elementen van klassieke muziek toegevoegd. Hierdoor hoopte ze een iets ouder publiek aan te spreken. Het instrumentarium varieerde van akoestische gitaren en synthesizers tot Cubaanse instrumenten.

Critici waren erg lovend over de ommezwaai. Na het verpletterende succes van ‘Like A Virgin’ kreeg Madonna volgens hen verdiend de status van wereldster. ‘Madge’ schreef en producete bijna alle songs samen met Stephen Bray en Patrick Leonard. In de liedjes staat Madonna’s visie op liefde, werk, vrijheid, dromen en ontgoochelingen centraal. Madonna ging ook controverse niet uit de weg.

Na ‘Live To Tell’ werd het nummer ‘Papa Don’t Preach’ als tweede single uitgebracht. Hierin zijn een tienerzwangerschap en abortus de thema’s. Dit zorgde voor heel wat controverse in katholieke kringen. Wanneer ze het nummer opdraagt aan paus Johannes Paulus II, roept deze zelfs op om haar concerten in het kader van de Who’s That Girl Tour te boycotten. Uit een andere, onverwachte hoek kreeg Madonna dan weer bijval. Tipper Gore, de echtgenote van Al Gore en destijds een fervent tegenstandster van expliciete teksten (vooral in de hiphop), prees Madonna’s openheid.

‘Papa Don’t Preach’ is de enige song van ‘True Blue’ waaraan Madonna slechts gedeeltelijk meeschreef. Songwriter Brian Elliot schreef het nadat hij enkele jongeren nabij de studio had horen roddelen over een tienermeisje dat zwanger zou zijn.

De single werd Madonna’s vierde n°1-hit in de Billboard Hot 100. Ook in de Ultratop en de Mega Chart veroverde ze de top van de charts. In beide hitlijsten deed zich hetzelfde toeval voor dat ‘Papa Don’t Preach’ en ‘Holiday Rap’ (MC Miker ‘G’ & DJ Sven gebruikten de basis en het refrein van ‘Holiday’) elkaar aflosten op n°1! In Vlaanderen gebeurde dat zelfs op Madonna’s verjaardag, 16 augustus.

De inmiddels iconische videoclip werd geregisseerd door James Foley, die ook al At Close Range (met o.a. Sean Penn) inblikte. Hij is tevens de regisseur van de laatste twee Fifty Shades-films. Het was meteen een kennismaking met Madonna’s nieuwe imago, een afgetraind lichaam en kort platinablond haar dat aan Marilyn Monroe deed denken.

Later verschenen diverse coverversies. Danny Aiello, die de vader van Madonna in de clip speelt, nam ‘Papa Wants The Best For You’ op, en Kelly Osbourne (die uiteraard een beroemde ‘papa’ heeft) maakte er in 2002 een punkrockversie van. Ook het Frans-Nederlandse danceproject Mad’House nam een eurodancecover op.

 

De Vlaamse top 5 van 16 augustus 1986

 

1     1     Madonna – Papa Don’t Preach

2     2     Wham! – The Edge Of Heaven

3     4     MC Miker ‘G’ & DJ Sven – Holiday Rap

4     8     Janet Jackson – Nasty

5     4     Lionel Richie – Dancing On The Ceiling

 

denismichiels@live.be
16/08/2018
15 augustus

 

1990: Deee-Lite – Groove Is In The Heart (the second summer of love)

Een van de houseacts die vanuit New York opereerden, was het bijzonder kleurrijke Deee-Lite. Dit in 1986 opgerichte trio bestond uit de Oekraïner ‘Supa DJ’ Dmitry Brill, de Japanner ‘Jungle DJ’ Towa Tei en de Amerikaanse zangeres Kierin Kirby, alias Lady Miss Kier, die met haar Emma Peel-kapsel, bodysuits met psychedelische motieven, jaren 60-make-up en plateauzolen de blikvanger van de groep was. Kirby werd ook vaak vergeleken met Barbarella, het iconische personage uit de gelijknamige cult-sf-film met Jane Fonda in de hoofdrol.

Deee-Lite ontstond nadat Kirby de opdracht had gekregen om schoenen te ontwerpen voor Brill. Het leidde zelfs tot een relatie tussen de twee. Wanneer korte tijd later Tei erbij komt, is de groep een feit. Deee-Lite kan rekenen op de steun van de legendarische funkmuzikant Bootsy Collins, bekend van Parliament-Funkadelic, waarin hij samen met de al even iconische George Clinton speelde. Parliament-Funkadelic werd vaak afgekort tot P-Funk, waarmee na een tijd ook hun muziekstijl werd omschreven.

Bootsy Collins is, naast Q-Tip en saxofonist Maceo Parker, ook te horen op ‘Groove Is In The Heart’, de grootste hit voor Deee-Lite. De baslijn is een sample uit Herbie Hancocks ‘Bring Down The Birds’. Daarnaast zitten er ook stukjes van Ralph MacDonald, Billy Preston en de tv-serie Green Acres (de “i-i-i-i-i’s”) in verwerkt.

‘Groove Is In The Heart’ werd in het najaar van 1990 een top 10-hit in Nederland, de VS, Australië en Nieuw-Zeeland. In de Ultratop bleven ze op n°19 steken. In de UK was de n°2-notering omstreden. Deee-Lite werd er, ondanks gelijke verkoopcijfers, van de top gehouden door ‘The Joker’ van The Steve Miller Band. Door het Britse rankingsysteem destijds, dat bepaalde dat in geval van een ex aequo de single met de grootste stijgende verkoop het voordeel kreeg, werden ze van de n°1 weerhouden. Na een klacht van platenmaatschappij WEA werd van dit systeem afgestapt. Ook het album ‘World Clique’ deed het wereldwijd erg goed.

In 1995 gaf Deee-Lite er wegens uitblijvend succes de brui aan. Lady Miss Kier, die er vandaag 55 wordt, werd in 2010 nog door het blad Elle benoemd tot een van de 25 invloedrijkste stijliconen uit de muziek.

 


 

1989: Edoardo Bennato – Viva La Mamma

Over welke moederdag nu precies de “echte” is, zijn de meningen nogal verdeeld, maar in de provincie Antwerpen zweert men consequent bij 15 augustus. Aangezien dat ook de enige wettelijke feestdag is, zetten we de mama’s vandaag ook muzikaal in de bloemetjes.

We doen dat met ‘Viva La Mamma’, de megahit van de Italiaan Edoardo Bennato (°23 juli 1946 in Napels), met zijn mix van blues, rock-‘n-roll, folk en soms zelfs opera een van de meest creatieve en innovatieve Italiaanse songwriters van zijn generatie.

In het najaar van 1989 scoort Bennato met ‘Viva La Mamma’ bij ons zijn enige grote hit, n°3 in de Ultratop. Enkel in Oostenrijk wordt het ook een bescheiden top 20-hit. Conny Fabry staat met haar ‘Jij Gekke Mama’ in dezelfde periode in de Vlaamse Top 10. In Nederland is de coverversie van Gino Politi in 1997 een top 30-hit.

In 1990 zingt Edoardo Bennato samen met Gianna Nannini het door Giorgio Moroder geschreven en geproducete ‘Un’Estate Italiana’ (“een Italiaanse zomer”), het officiële lied voor het WK Voetbal in Italië. Het duo scoorde er een Italiaanse en Zwitserse n°1- en Duitse n°2-hit mee.

 


 

1988: Buster Poindexter & His Banshees Of Blue – Hot Hot Hot

David Johansen (°9 januari 1950) richtte in 1971 samen met o.a. Johnny Thunders de New Yorkse band New York Dolls op. De groep vormde samen met The Velvet Underground en The Stooges een van de pioniers van de punk rockscene. Ze oefende invloed uit op latere punk- en hardrockbands als de Sex Pistols, Kiss, Ramones, Guns N’ Roses en The Smiths, van wie de frontman Morrissey in 2004 zelfs een reünieoptreden organiseerde met de overlevende leden.

In 1977, wanneer de punkrage in de UK op haar hoogtepunt zit, valt New York Dolls uiteen. Johansen blijft solo optreden en staat o.a. in het voorprogramma van The Who. Eind jaren 80 duikt hij plots weer op met zijn alter ego Buster Poindexter. Samen met zijn Uptown Horns brengt hij dan een mix van pop, jazz, calypso, lounge en noveltysongs. De band is een vaste gast in Saturday Night Live.

In de zomer van 1989 scoren Buster Poindexter & His Banshees Of Blue een grote zomerhit met ‘Hot Hot Hot’. De single, die anderhalf jaar voordien flopte en in 1987 in de VS niet verder kwam dan n°45, doet het vooral in Nederland (n°10) erg goed. In de Ultratop komt hij niet verder dan n°27.

‘Hot Hot Hot’ werd al in 1983 opgenomen door de uit Montserrat afkomstige zanger Arrow, die er met de re-release in 1994 een Australische top 10- en Britse top 40-hit mee scoorde. Nog in 1983 namen The Merrymen, de calypsoband uit Barbados, ook een versie op. In 2013 werd ‘Hot Hot Hot’ nog gecoverd door de Vengaboys en door reggaetonartiest Don Omar.

In de officiële videoclip is ook acteur/komiek Bill Murray te zien. Johansen en Murray speelden in 1988 samen in de kerstkomedie Scrooged. In Freejack was hij te zien aan de zijde van Mick Jagger en Emilio Estevez.

 


 

1998: B*Witched – C’Est La Vie

Je zou het Ierse B*Witched kunnen bestempelen als de zoveelste typische girlband. Toch onderscheiden de vier meiden zich van het merendeel van hun collega’s. Ze groeiden allemaal op in muzikale families en beheersten al op jonge leeftijd meerdere instrumenten. Sinéad O’Carroll ontmoette Keavy Lynch (de zus van Boyzones Shane Lynch) in een garage waar Keavy als automechanicus (!) werkte. Lindsay Armaou ontmoette Keavy dan weer tijdens het kickboksen! Ze verenigden zich in de groep Butterfly Farm. Samen met Keavy’s identieke tweelingzus Edele besluiten ze om met zijn vieren verder te gaan, eerst als D’Zire, dan als Sister om uiteindelijk B*Witched te worden. Omdat ze o.a. als mechanicus en kickboksers meer dan hun mannetje kunnen staan, meten ze zich een tomboy-imago aan.

Met de hulp van Shane vindt B*Witched een manager, Kim Glowas, die de dames in 1997 een platencontract bezorgt. De debuutsingle ‘C’Est La Vie’, waaraan ze zelf meeschreven, is meteen een schot in de roos. De single wordt in juni 1998 een Britse n°1-hit. B*Witched wordt daarmee de jongste meidengroep met een Britse charttopper (nadien wordt dit overtroffen door de Sugababes). Ook in thuisland Ierland en Nieuw-Zeeland staat ‘C’Est La Vie’ aan de top van de charts, en zelfs in de Billboard Hot 100 is het een top 10-hit. Bij ons stonden ze dag op dag 20 jaar geleden op n°2 in de Ultratop. In 1999 wordt het nummer genomineerd voor de prestigieuze Ivor Novello Award.

B*Witched blijkt geen eendagsvlieg. De volgende drie singles, ‘Rollercoaster’, ‘To You I Belong’ en ‘Blame It on The Weatherman’, worden stuk voor stuk Britse n°1-hits. Begin 1999 zingen de meiden samen met Steps, Cleopatra, Billie en Tina Cousins mee op de ABBA-tributesingle ‘Thank ABBA For The Music’ en ze nemen ook een cover van ‘Does Your Mother Know’ op voor ‘ABBAmania’.

Het tweede album ‘Awake And Breathe’ doet het in 1999 al een stuk minder goed. De eerste single ‘Jesse Hold On’ wordt nog wel een top 10-hit in de UK, maar daarna is het vet van de soep. B*Witched wordt in 2002 gedumpt door de platenfirma, waarna de groep snel uiteenvalt. In 2012 kwamen ze samen met Five, Liberty X en Atomic Kitten opnieuw bij elkaar voor een documentaire rond de popgroepen van eind jaren 90/begin nillies. Sindsdien treden ze weer op en namen al enkele nieuwe nummers op.

 

De Vlaamse top 5 van 15 augustus 1998

 

1     1     Pras Michel feat. ODB & intr. Mya – Ghetto Supastar (That Is What You Are)

2     5     B*Witched – C’Est La Vie

3     2     Five – Got The Feelin’

4     3     Marshall Masters feat. The Ultimate MC – I Like It Loud

5     8     Des’ree – Life

 

denismichiels@live.be
15/08/2018
meer laden
BelgiŽ (WalloniŽ) AustraliŽ Denemarken Duitsland Finland Frankrijk ItaliŽ Nederland Nieuw-Zeeland Noorwegen Oostenrijk Portugal Spanje Zweden Zwitserland
franŃaisenglish
LOGIN
PASWOORD
Paswoord vergeten?
Onze website maakt gebruik van cookies om zijn gebruikers de best mogelijke ervaring van de website te bieden. In bepaalde gevallen worden de cookies ook geÔnstalleerd door derde partijen. U vindt meer informatie in onze verklaring van de bescherming van data.