Login
BelgiŽ (Vlaanderen)

BLOG: Het Collectief Geheugen

2 juli

 

1984: Rockwell – Obscene Phone Caller (Don’t You Forget About Me)

Kennedy William ‘Rockwell’ Gordy werd geboren op 15 mei 1964 als zoon van Motown-baas Berry Gordy. Hij is genoemd naar John F. Kennedy en William 'Smokey' Robinson. Om te voorkomen dat hij werd beschuldigd van vriendjespolitiek, zorgde hij ervoor dat hij een platencontract kreeg achter de rug van zijn vader. Enkele platenbonzen bij Motown kwamen zelf af met zijn bijnaam “because he rocked well”.

Hij had zijn enige grote hit in de lente van 1984. ‘Somebody’s Watching Me’ was meteen goed voor een n°1 in de Ultratop van 31 maart. Ook in Frankrijk en Italië stond de single aan de top. In o.a. de VS, de UK en Nederland bleef hij op n°2 steken. Een groot aandeel van dit succes was natuurlijk toe te schrijven aan de medewerking van zijn jeugdvriend Michael Jackson. Ook Jermaine Jackson zingt mee op de opname. De videoclip, deels geïnspireerd door de Hitchcock-classic Psycho, kreeg destijds veel airplay op MTV.

De nochtans behoorlijke opvolger 'Obscene Phone Caller' werd in juni 1984 in de Billboard Hot 100 (n°35) en de UK (n°79) nog een bescheiden hitje, maar na twee albums hield Rockwell het voor bekeken in de muziek.

Rockwell heeft nog bekende familieleden. Zijn halfbroer Redfoo en zijn neef Skyblu vormden samen LMFAO en zijn halfzus is actrice Rhonda Ross Kendrick, een dochter van Diana Ross. Op 29 november 2018 werd Rockwell in Hollywood gearresteerd. Hij zou een vrouwelijke zakenpartner met een stoel hebben geslagen nadat ze achterstallig geld van hem vroeg. Na het betalen van 30.000 dollar werd hij op borgtocht vrijgelaten, maar de vrouw – die verscheidene verwondingen had en geopereerd moest worden – spande een rechtszaak in en eist 25.000 dollar schadevergoeding.

 


 

1999: Madonna – Beautiful Stranger

Madonna staat in juli 1999 met de single ‘Beautiful Stranger’ in de top 15 van Ultratop. De “Queen Of Pop” had het jaar voordien een serieuze comeback gemaakt met het album ‘Ray Of Light’, dat ze met danceproducer William Orbit schreef en producete. Ook ‘Beautiful Stranger’ nam Madge samen met Orbit op.

Het nummer komt uit de soundtrack van de tweede Austin Powers-film Austin Powers: The Spy Who Shagged Me en werd door de filmproducers gekozen als promotiesingle. Ook o.a. The Who, R.E.M., Lenny Kravitz en Green Day leverden muzikale bijdragen voor de soundtrack. Madonna had hoofdrolspeler Mike Meyers in 1991 al eens ontmoet tijdens Saturday Night Live. Later belandt ‘Beautiful Stranger’ ook op de verzamelaars ‘GHV2’ (2001) en ‘Celebration’ (2009). De song is een combinatie van discopop en psychedelica die eerder bij The Doors en The Beatles te horen was.

Net als met ‘Ray Of Light’ kreeg ook deze single positieve kritieken. In de hitlijsten werd het geen onverdeeld succes. In Canada, Italië, Finland en IJsland werd het een n°1-hit en in o.a. de UK, Nederland, Spanje, Denemarken, Nieuw-Zeeland en Australië werd het een stevige top 10-hit. Maar in Vlaanderen (n°15), Duitsland, Frankrijk en Zweden bleef ‘Beautiful Stranger’ in de top 20 steken. Ook in de Billboard Hot 100 kwam hij niet verder dan n°19, maar de single werd er niet officieel uitgebracht. De notering werd zuiver op airplay behaald. De single werd wereldwijd ook een van de meest gedraaide singles van 1999. Madonna mocht er tevens een vijfde Grammy Award voor ontvangen en de videoclip won een MTV Video Music Award.

 


 

2005: Pink Floyd – Comfortably Numb (live op Live 8)

Bijna 20 jaar na Live Aid vinden op 2 juli 2005 in 10 wereldsteden (van de G8 en Zuid-Afrika) concerten plaats als drukkingsmiddel voor de G8 om de hongersnood in Afrika aan te pakken. Bob Geldof en Midge Ure zijn opnieuw de initiatiefnemers. Onder de optredende artiesten bevinden zich U2, Paul McCartney, Keane, Elton John, Pete Doherty, Travis, Coldplay, Madonna, Robbie Williams, Kaiser Chiefs, Will Smith, Stevie Wonder, Deep Purple, Green Day en Brian Wilson.

In Londen staat de succesvolste line-up van Pink Floyd uitzonderlijk opnieuw samen op het podium. Het was dan al 24 jaar geleden dat Roger Waters, David Gilmour, Nick Mason en Richard Wright nog samen hadden opgetreden. De band speelt ‘Speak To Me’, ‘Breathe/Breathe (Reprise)’, ‘Money’, ‘Wish You Were Here’ en ‘Comfortably Numb’. Pink Floyd is de enige act die niet wordt aangekondigd op het podium. Het is ook meteen de laatste keer dat deze line-up optreedt. Keyboardspeler Richard Wright overlijdt in 2008 aan de gevolgen van kanker.

Er luidde aanvankelijk ook kritiek op Live 8 omdat er bijna geen enkele artiest van een etnische minderheid op de affiche stond. Vooral Damon Albarn van Blur en Gorillaz was snoeihard voor de organisatoren. Enkel Mariah Carey verdedigde haar Afro-Amerikaanse en Venezolaanse roots. Later werden rapster Ms. Dynamite, Snoop Dogg en Youssou N’Dour toegevoegd.

 


 

1977: George Baker Selection – Beautiful Rose

De Nederlandse band George Baker Selection scoort in de zomer van 1977 met ‘Beautiful Rose’ een elfde top 10-hit in Vlaanderen. De voorganger ‘Mañana (Mi Amor)’, de eerste single uit de lp ‘Summer Melody’, was in het voorjaar op n°14 blijven steken. ‘Beautiful Rose’ werd niet alleen in Ultratop en Nederland (n°3) een grote hit, ook in Zwitserland (n°8) en Duitsland (n°24) deed de single het goed.

De groep rond frontman George Baker (Hans Bouwens) was in de 70s een van de meest succesvolle bands van de Lage Landen. ‘Sing A Song Of Love’, ‘Morning Sky’ en uiteraard ‘Paloma Blanca’ werden n°1-hits in beide regio’s. Ze waren toen in Nederland samen met The Beatles, Middle Of The Road en ABBA de enige act die met drie opeenvolgende singles op n°1 kwamen. Met ‘Dear Ann’ scoorde GBS in 1970 zelfs nog vroeger een charttopper dan in eigen land. ‘Beautiful Rose’ werd de laatste echt grote hit. De opvolger ‘Marja’ bleef zowel in Nederland als Vlaanderen in de top 15 steken.

Hierna ging George Baker solo en scoorde zelf wederom een aantal flinke hits. In 1982 riep hij de groep terug in het leven met oude en nieuwe bandleden. Er volgden opnieuw een reeks middelgrote en grote hits met ‘Santa Lucia By Night’ – een Nederlandse n°7 in de zomer van 1985 – als uitschieter.

Keyboardspeler/fluitist Jacques Greuter, het enige bandlid dat van in het prille begin in GBS (toen nog Soul Invention) zat – nog voor George erbij kwam – overleed in maart 2018 op 75-jarige leeftijd. In de jaren 80 maakte hij geen deel meer uit van de band.

 

De Vlaamse top 5 van 2 juli 1977

 

1     1     Boney M. – Ma Baker

2     2     Guys ‘n’ Dolls – You’re My World

3     4     George Baker Selection – Beautiful Rose

4     3     Champagne – Oh Me Oh My, Goodbye

5   13     Veronica Unlimited – What Kind Of Dance Is This?

 

denismichiels@live.be
02/07/2020
1 juli

 

2009: Flor-de-Lis – Todas As Ruas Do Amor (Don’t You Forget About Me)

Voor het eerste nummer in onze zomerlijst van (onterecht) vergeten liedjes duiken we vandaag nog eens in de niet zo verre geschiedenis van het Eurovisie Songfestival. In 2009 vond de liedjeswedstrijd plaats in de Russische hoofdstad Moskou. Daarvoor had Dima Bilan gezorgd met ‘Believe’.

België ging compleet kopje-onder met Copycat, een project rond de Elvis-imitator Patrick Ouchêne dat met het gelijknamige nummer welgeteld 1 punt kreeg in de eerste halve finale. De Nederlandse Toppers (voor de gelegenheid bestaande uit het trio Gordon, René Froger en Jeroen van der Boom) deden het al niet veel beter, 11 punten voor ‘Shine’. De Kempische zangeres Hadise hield de Belgische eer wel erg hoog met haar 4de plaats voor ‘Düm Tek Tek’, dat ze voor Turkije zong. De finale werd voor veel “grote” Europese landen een drama. Veelvoudige ex-winnaars als Spanje, Zweden, Denemarken, Duitsland en Israël eindigden in de tweede tabel. Enkel de UK, met de eveneens al lang vergeten Jade Ewen (5de), en de Franse chansonsuperster Patricia Kaas (8ste) deden het goed. De overwinning ging naar de jonge Noor Alexander Rybak, die met ‘Fairytale’ een n°1-hit scoorde. Hij had niet minder dan 269 (!) punten voorsprong op de IJslandse Yohanna met ‘Is It True?’.

Een nummer dat een veel beter resultaat had verdiend, is het zomerse – en bijgevolg toepasselijke – ‘Todas As Ruas Do Amor’ (“Alle straten van de liefde”) van de Portugese folkgroep Flor-de-Lis. Het lieflijke kleinood sloot de avond af op de 15de plaats. Flor-de-Lis werd in 2004 opgericht en maakt naast folk ook fadomuziek op originele teksten plus gedichten van o.a. Eugenio de Andrade, Jose Regio, Ary dos Santos, David-Mourão Ferreira en Jose Maria de Castro. Daniela Varela was nog maar sinds 2008 de zangeres van de groep.

Flor-de-Lis bracht nog maar één album uit, ‘Signo Solar’ uit 2010, en 7 singles. ‘Todas As Ruas Do Amor’ behaalde enkel in Zwitserland een notering (n°85). In Vlaanderen blijven ze in de tiplijst (n°26) steken. De groep zit momenteel in de studio om na 10 jaar een opvolger klaar te stomen.

 


 

1977: Blondie – Rip Her To Shreds

Onze volgers die zich de glorieperiode van Blondie nog levendig herinneren, zullen zich misschien eens in de ogen moeten wrijven, maar frontvrouw Debbie Harry wordt vandaag 75 jaar! De (voormalig) blonde rockgodin, zij het wel met gebleekte lokken, was er dan ook al 32 wanneer ze in 1978 met ‘Denis’ internationaal doorbraken. Eigenlijk werd ze als Angela Trimble geboren, maar na adoptie door Richard Harry en Catherine Peters kreeg ze een nieuwe naam. Later, in de 80s, zocht ze contact met haar biologische moeder, maar dit liep af met een sisser.

Voordat ze als zangeres debuteerde in The Wind In The Willows, oefende Debbie diverse baantjes uit, o.a. als serveerster in de club Union City, waar ze later ‘Union City Blue’ over zou schrijven. In 1974 komt ze in The Stilettoes terecht, waarin ze de later toetredende gitarist Chris Stein leert kennen. Ze worden een liefdespaar en richten korte tijd later – na een tussenstop in Angel & The Snake – Blondie op. De rest is geschiedenis.

Vlak voor Kerstmis 1976 wordt het titelloze debuut uitgebracht. De single ‘X-Offender’ blijft onder de radar, maar de opvolger ‘In The Flesh’ wordt een Australische n°2-hit. ‘Rip Her To Shreds’ is de derde single uit ‘Blondie’, maar pas de eerste Britse release. Ook dit werd enkel in Australië een hitje. Voor de Britse markt worden de eerste twee singles op de B-kant gezet. Harry verduidelijkte later dat ‘Rip Her To Shreds’ gaat over de impact van roddeljournalistiek op het leven van de betrokkenen. In 1981 staat ‘Rip Her To Shreds’ op het eerste ‘Greatest Hits’-album. De song werd in de studio- en de liveversie in 2011 zowel in de openings- als eindgeneriek gebruikt van de film Bridesmaids. In 2014 nam Blondie een nieuwe versie op voor het compilatiealbum ‘Greatest Hits Deluxe Redux’.

Debbie nam ook vijf soloalbums op. Het door Nile Rodgers en Bernard Edwards van Chic geproducete ‘KooKoo’ uit 1981 deed het vooral goed in de UK (n°6). Op ‘Rockbird’ uit 1986 staat met ‘French Kissin’ In The USA’ haar grootste solohit (n°8 in de Britse top 40).

In 1999 eindigde Harry 12de in VH1’s poll van Greatest Women Of Rock ‘n’ Roll. In haar biografie Face It, die vorig jaar verscheen, bekende Debbie dat ze kort voor de oprichting van Blondie onder bedreiging van een mes werd verkracht door inbrekers in het huis waar ze met Chris Stein woonde.

 


 

1982: Al Bano & Romina Power – Sharazan

Romina Power (°2 oktober 1951) is de dochter van Tyrone Power, een Hollywoodster uit de jaren 30 en 40. Samen met Al Bano (°20 mei 1943) vormde ze sinds 1970 een succesrijk duo. In eigen land scoorden ze in 1970 (het jaar van hun huwelijk) en 1975 al 2 hits. Officieel vormden ze pas vanaf 1975 een duo en ze brachten dat jaar ook het debuutalbum uit. Met ‘Noi Lo Rivivremo Di Nuovo’/’We’ll Live It Again’, dat ze zowel in het Italiaans als in het Engels zongen, eindigden ze op een 7de plaats op het Eurovisie Songfestival van 1976. In 1985 vertegenwoordigden ze Italië met ‘Magic Oh Magic’ opnieuw op het Songfestival en ze deden enkele keren mee aan het San Remo Festival. Al en Romina speelden ook in 7 films, gebaseerd op hun liedjes.

Het Italiaanse sterrenkoppel brak in 1982 in Italië alle records wanneer ze met 4 singles tegelijk in de hitparade staan. 'Felicità' uit mei 1982 is bij ons hun grootste hit, n°7 in de Ultratop. Met het liedje werden ze tweede op het San Remo Festival. In 1984 zouden ze er winnen met ‘Ci Sarà’. In juni 1982 komt het glamoureuze koppel binnen in Ultratop met ‘Sharazan’. Al Bano & Romina Power hadden er in Zwitserland eind 1981/begin 1982 al 4 weken mee op n°1 gestaan en op n°7 in Duitsland. In eigen land waren ze op n°2 blijven steken. In de Nederlandse Top 40 is het in de late lente van 1982 een top 10-hit en in Vlaanderen goed voor n°14.

In 1994 verdween hun oudste dochter spoorloos. Dit drama zou uiteindelijk leiden tot hun echtscheiding in 1999. Sinds 2013 treden ze wel opnieuw samen op. Al Bano heeft sinds 2015 ook de Albanese nationaliteit. In 2019 werd hij de betreding van het Oekraïense grondgebied geweigerd omdat hij zich openlijk achter de Russische annexatie van de Krim geschaard had. Romina Power acteerde al in een twintigtal films. In februari 2020 werd aangekondigd dat ze naast o.a. Bradley Cooper, Cate Blanchett en Willem Dafoe een rolletje zal vertolken in Nightmare Alley, de nieuwste thriller van Guillermo del Toro!

 


 

1999/1957: Guy Mitchell – Singing The Blues

De Amerikaanse countryzanger/acteur Guy Mitchell overlijdt op 1 juli 1999 op 72-jarige leeftijd aan complicaties na een kankeroperatie. Mitchell was een van de populairste Amerikaanse artiesten van het pre-Billboardtijdperk. Hij was ook te zien in films (Redheads From Seattle, Red Garters) en de westernserie Whispering Smith.

Mitchell, als kind van Kroatische immigranten geboren als Albert Cernik, verkocht wereldwijd 44 miljoen platen, waarvan 6 millionsellersingles. Reeds op zijn 11de kreeg hij als kindsterretje een contract bij Warner Brothers en trad hij op tijdens radioshows in Californië. Na zijn schoolperiode werkte Albert als zadelmaker en verdiende al zingend een centje bij. Dude Martin, die een countryshow had in San Francisco, lijfde hem in voor zijn band.

Zijn carrière werd opgehouden door het uitbreken van WO II, waarin hij een tijd als soldaat aan het front zat. Hierna krijgt Cernik een contract bij Decca en vervolgens King Records. In 1949 wint hij de radiotalentenjacht Arthur Godfrey’s Talent Scouts. Hierdoor komt hij in het vizier van dirigent/componist Mitch Miller, die ook talentscout is bij Columbia Records. Voor Alberts artiestennaam gingen ze het niet ver zoeken. Miller zei: “My name is Mitchell and you seem a nice guy, let’s call you Guy Mitchell”.

Bob Merrill schreef de meeste songs voor Guy Mitchell. ‘My Heart Cries For You’, ‘The Roving Kind’ en ‘My Truly, Truly Fair’ zijn maar enkele van zijn grootste Amerikaanse hits in de eerste helft van de 50s. Zijn bekendste single ‘Singing The Blues’, in 1956 geschreven door Melvin Endsley en voor het eerst opgenomen door Marty Robbins, stond 10 weken op n°1 in de VS én 3 weken in de UK, waar het naast ‘I Believe’ (Frankie Laine), ‘Happy’ (Pharrell Williams) en ‘What Do You Mean?’ (Justin Bieber) een van de slechts 4 singles is die tot 3 keer toe naar de n°1 klommen. Guy Mitchell werd een week van de troon gestoten door een concurrerende versie van Tommy Steele. In Vlaanderen en Nederland stond ‘Singing The Blues’ in de lente/vroege zomer van 1957 op n°4.

 

De Vlaamse top 5 van 1 juli 1957

 

1     1     Harry Belafonte – Day-O (The Banana Boat Song)

2     2     Bob Benny/Margot Eskens – Cindy Oh Cindy

3     3     The Platters – I’m Sorry

4     8     Guy Mitchell – Singing The Blues

5   17     Nat “King” Cole – Stardust

 

denismichiels@live.be
01/07/2020
meer laden
BelgiŽ (WalloniŽ) AustraliŽ Denemarken Duitsland Finland Frankrijk ItaliŽ Nederland Nieuw-Zeeland Noorwegen Oostenrijk Portugal Spanje Zweden Zwitserland
franŃaisenglish
LOGIN
PASWOORD
Paswoord vergeten?
Onze website maakt gebruik van cookies om zijn gebruikers de best mogelijke ervaring van de website te bieden. In bepaalde gevallen worden de cookies ook geÔnstalleerd door derde partijen. U vindt meer informatie in onze verklaring van de bescherming van data.